Şikoyê Hesen Շկոյե Հասան
(1928-1976)
Helbestvanekî navdar, eyan û herî bi zên di nav helbestvanên sovêtiyê ku kurmancî helbestên xwe vehûnandine. Şikoyê Hesen di sala 1928 li maleke êzdî da li gundê Camûşvana biçûk ser nehya Axbaranê, Ermenistana Sovêtiyê da ji dayîk bûye.
Dê û bavê wî mecbûr bûn ji gundê xwe Şatiroxlîyê ya qeza Dîgorê (herêma Qersê ya Rûsya qeyserî, niha Tirkiya) ji ber zulma “roma reş” terk bidin û derbasî Ermenistanê bin. Şiko 5 salî bû dema bavê wî Ahmedê Hesen çû rehmetê, û ew ber destê apê xwe mezin bû. Şiko bi navê kalkê xwe Hesen tê naskirinê.
Çar salên pêşî Şikoyê Hesen li mekteba gundê xweda dixwend, û paşê li mekteba Elegezê da xwendina xwe berdewam kir.
Di sala 1953 wî fakultêta rojhilatnasyê li Rewanê temam kir. Paşî wê heta sala 1956 li gundê ermeniyan Baxnarê da (li autonomiya Abxaziyê) dersdar xebitîye. Paşê wî mala xwe bire Tbîlîsê û çend sala li wir ma.
Di sala 1959 li radyoya Rewanê da wek werger û karmendê edebiyatê dixebitî.
Di sala 1961 li aspîrantûrê dixwend û ji bo lêkolînên xwe çû li Înstîtûta gelên Asiya û Afrîka ya Lênîngradê.
Di sala 1965 xwendina xwe ya aspîrantûrê xilas kir û vegeriya Tbîlîsê li ku jî zewicî û du kur jê ra bûne.
Helbestên wîye yekemîn li Rewanê (Yêrêvanê) rojnama “Riya Teze” da hatibûne belav kirin. Di saxiya wî da sê berevokên helbestan belav bûne: “Qalçîçek” (1961), “Tembûra kurda” (1965), “Meremê dilê kurd” (1970), û piştî mirina wî “Perweza welat”.
Di helbestên xwe da ew behsa welatperweriyê, şîrîniya ziman, evînê, dostaniya miletan û hwd dike.
Di sala 1967 jiyana xwe bi dawî anî.
Շկոյե Հասան
(1928-1976)
Շկոեյ Հասանը ՝ եզդի հայտնի և տաղանդավոր բանաստեղծներից է,ով հայտնի է եղել ԽՍՀՄ-ում:
Շկոյ եՀասանը ծնվել է 1928 թ. Եզդիական ընտանիքում , Հայկական ԽՍՀ-ի Ապարանի շրջանի Ջամուշվան գյուղում:Նրա ծնողները ստիպված են եղել փախչել իր հայրենի Շատրոգլի գյուղից,որը գտնվում է Կարսի մարզում,և բնակություն են հաստատել ՀԽՍՀՄ-ում:Նա հինգ տարեկան էր, երբ հայրը՝ Ահմադը մահացել է , և նրան մեծացնում է իր հորեղբայրը:Շկոյե Հասան նրան իր պապիկի անունով ( Հասան ) են ճանաչում:
Առաջին 4 տարիները Շկոյե Հասանը սովորել է իր գյուղի դպրոցում,այնուհետև տեղափոխվել է Ալագյազի դպրոցը և ուսումը շարունակել է այդ դպրոցում:
1953 - ին ավարտել է Երևանի արևելագիտության ֆակուլտետը: Դրանից հետո, մինչեւ 1956 թ աշխատել է ուսուցիչ հայկական Բախնարի գյուղում, որը Աբխազիայի տարածքում է գտնվում: Ապա տեղափոխվել էl Թբիլիսի,որտեղ նա ապրել է 3 տարի:
1959թ. նա աշխատել է Երեվանի եզդիերեն լեզվով հեռարձարկվող ռադիոյում,որպես առաջին թարգմանիչ և ապա գրական աշխատող:
1961 թ - ին ընդունվել է ասպիրանտուրա և գնացել սովորել է Լենինգրադի ինստիտուտում:
1965 թ- ին ավարտել էասպիրանտուրան և վերադարձել Թբիլիսի , որտեղ նա ամուսնացել է և ունեցել երկու որդի:
Նրա առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են Ռյա Թազա թերթում:Նրա կենդանության օրոք լույս են տեսել իր բանաստեղծությունների երեք ժողովածու “Qalçîçek” (1961), “Tembûra kurda” ( քրդական գավիթը ) 1965 , “Meremê dilê kurd ( քրդերի երազանքը ) 1970: Իսկ Նրա մահից հետո լույս է տեսնում “Perweza welat” (Հայրենիքի ձայնը ) ժողովածուն:
Շկոյե Հասանը իր ստեղծագործություններում գովաբանել է խաղաղությունը, ազգերի բարեկամությունը , եզդի կանանց գեղեցկությունն ու սերը:
ՇԿՈՅԵ ՀԱՍԱՆԸ կյանքից հեռացել է 1976 թվականին:
Կազմեց և հայերեն թարգմանեց Թենգիզ Ուզոյանը:
(1928-1976)
Helbestvanekî navdar, eyan û herî bi zên di nav helbestvanên sovêtiyê ku kurmancî helbestên xwe vehûnandine. Şikoyê Hesen di sala 1928 li maleke êzdî da li gundê Camûşvana biçûk ser nehya Axbaranê, Ermenistana Sovêtiyê da ji dayîk bûye.
Dê û bavê wî mecbûr bûn ji gundê xwe Şatiroxlîyê ya qeza Dîgorê (herêma Qersê ya Rûsya qeyserî, niha Tirkiya) ji ber zulma “roma reş” terk bidin û derbasî Ermenistanê bin. Şiko 5 salî bû dema bavê wî Ahmedê Hesen çû rehmetê, û ew ber destê apê xwe mezin bû. Şiko bi navê kalkê xwe Hesen tê naskirinê.
Çar salên pêşî Şikoyê Hesen li mekteba gundê xweda dixwend, û paşê li mekteba Elegezê da xwendina xwe berdewam kir.
Di sala 1953 wî fakultêta rojhilatnasyê li Rewanê temam kir. Paşî wê heta sala 1956 li gundê ermeniyan Baxnarê da (li autonomiya Abxaziyê) dersdar xebitîye. Paşê wî mala xwe bire Tbîlîsê û çend sala li wir ma.
Di sala 1959 li radyoya Rewanê da wek werger û karmendê edebiyatê dixebitî.
Di sala 1961 li aspîrantûrê dixwend û ji bo lêkolînên xwe çû li Înstîtûta gelên Asiya û Afrîka ya Lênîngradê.
Di sala 1965 xwendina xwe ya aspîrantûrê xilas kir û vegeriya Tbîlîsê li ku jî zewicî û du kur jê ra bûne.
Helbestên wîye yekemîn li Rewanê (Yêrêvanê) rojnama “Riya Teze” da hatibûne belav kirin. Di saxiya wî da sê berevokên helbestan belav bûne: “Qalçîçek” (1961), “Tembûra kurda” (1965), “Meremê dilê kurd” (1970), û piştî mirina wî “Perweza welat”.
Di helbestên xwe da ew behsa welatperweriyê, şîrîniya ziman, evînê, dostaniya miletan û hwd dike.
Di sala 1967 jiyana xwe bi dawî anî.
Շկոյե Հասան
(1928-1976)
Շկոեյ Հասանը ՝ եզդի հայտնի և տաղանդավոր բանաստեղծներից է,ով հայտնի է եղել ԽՍՀՄ-ում:
Շկոյ եՀասանը ծնվել է 1928 թ. Եզդիական ընտանիքում , Հայկական ԽՍՀ-ի Ապարանի շրջանի Ջամուշվան գյուղում:Նրա ծնողները ստիպված են եղել փախչել իր հայրենի Շատրոգլի գյուղից,որը գտնվում է Կարսի մարզում,և բնակություն են հաստատել ՀԽՍՀՄ-ում:Նա հինգ տարեկան էր, երբ հայրը՝ Ահմադը մահացել է , և նրան մեծացնում է իր հորեղբայրը:Շկոյե Հասան նրան իր պապիկի անունով ( Հասան ) են ճանաչում:
Առաջին 4 տարիները Շկոյե Հասանը սովորել է իր գյուղի դպրոցում,այնուհետև տեղափոխվել է Ալագյազի դպրոցը և ուսումը շարունակել է այդ դպրոցում:
1953 - ին ավարտել է Երևանի արևելագիտության ֆակուլտետը: Դրանից հետո, մինչեւ 1956 թ աշխատել է ուսուցիչ հայկական Բախնարի գյուղում, որը Աբխազիայի տարածքում է գտնվում: Ապա տեղափոխվել էl Թբիլիսի,որտեղ նա ապրել է 3 տարի:
1959թ. նա աշխատել է Երեվանի եզդիերեն լեզվով հեռարձարկվող ռադիոյում,որպես առաջին թարգմանիչ և ապա գրական աշխատող:
1961 թ - ին ընդունվել է ասպիրանտուրա և գնացել սովորել է Լենինգրադի ինստիտուտում:
1965 թ- ին ավարտել էասպիրանտուրան և վերադարձել Թբիլիսի , որտեղ նա ամուսնացել է և ունեցել երկու որդի:
Նրա առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են Ռյա Թազա թերթում:Նրա կենդանության օրոք լույս են տեսել իր բանաստեղծությունների երեք ժողովածու “Qalçîçek” (1961), “Tembûra kurda” ( քրդական գավիթը ) 1965 , “Meremê dilê kurd ( քրդերի երազանքը ) 1970: Իսկ Նրա մահից հետո լույս է տեսնում “Perweza welat” (Հայրենիքի ձայնը ) ժողովածուն:
Շկոյե Հասանը իր ստեղծագործություններում գովաբանել է խաղաղությունը, ազգերի բարեկամությունը , եզդի կանանց գեղեցկությունն ու սերը:
ՇԿՈՅԵ ՀԱՍԱՆԸ կյանքից հեռացել է 1976 թվականին:
Կազմեց և հայերեն թարգմանեց Թենգիզ Ուզոյանը:
